NFL Play-offs van start: Tebow verrast Steelers

De Amercian Football competitie (de NFL) begint zijn climax te naderen. Na 16 competitieronden zit het reguliere seizoen erop en zijn gisteren de playoffs begonnen. American Football is Amerika’s grootste en populairste sport. Het is ook de sport waar het meeste geld in omgaat. In Europa heeft  football nooit een poot aan de grond gekregen. Dat is jammer, want American Football is een zowel een buitgenwoon spectaculaire als een intrigerend complexe sport met een bijzonder lange en rijke traditie. Ons gewone, saaie voetbal steekt er maar bleekjes en doordeweeks tegenaf.

Het had overigens maar weinig gescheeld of er was dit jaar niet eens een NFL-competitie geweest. De collectieve overeenkomst tussen de schatrijke teameigenaars en de spelers was begin 2011 beëindigd en verschillen van mening over verdeling van de inkomsten uit reclame, televisierechten etc. stonden een nieuw akkoord in de weg.  Maandenlang intensief onderhandelen leverde uiteindelijk net op tijd alsnog een nieuw vergelijk op. De voorbereiding op het nieuwe seizoen was door de lang voortslepende lock-out echter wel danig in het gedrang gekomen. Met name voor de zojuist in de draft geselecteerde rookies was dat een probleem, omdat zij zich in korte tijd de zeer complexe playbooks van hun nieuwe team eigen moesten maken.

De playoffs die net van start zijn gegaan culmineren uiteindelijk in de Superbowl . Het beste team van de NFC  (met onder andere de New Orleans Saints, Green Bay Packers) zal het dan opnemen tegen de winnaar van de AFC (met teams als de New England Patriots, Baltimore Ravens). De Superbowl zal op zondag 5 februari  gespeeld worden in het Lucas Oil stadion in Indianapolis (met halftime een optreden van Madonna: Kots! Moest dat lijk echt opgegraven worden?). Normaal gesproken is dit overdekte stadion de  thuishaven van de Indiana Colts – het team van super quarterback Peyton Manning. Grootverdiener Manning (90 miljoen dollar in 5 jaar)  is dit seizoen met een slecht genezende nekblessure aan de kant gebleven en dat had desastreuze gevolgen voor zijn team, normaal gesproken vaste klant van de play-offs: het verloor bijna alle wedstrijden en werd laatste.  Het voordeel daarvan is wel weer dat de Colts de eerste keuze hebben bij de aankomende draft in april. Het is al bijna zeker dat ze dan zullen kiezen voor Andrew Luck, volgens kenners de beste college quarterback sinds jaren en afscheid zullen nemen van de zwaar op het budget drukkende, 35-jarige Manning.

Dit weekend was het zogenaamde Wildcard-weekend. De eerste ronde van de playoffs waarbij de vier hoogst geplaatste  teams van de NFC en de AFC nog niet in actie hoeven te komen en vanaf de zijlijn kunnen toekijken hoe hun concurrenten het ervan af brengen in wedstrijden die gespeeld worden volgens het onbarmhartige knock-out systeem: voor de verliezer is het over en uit. Hij kan zijn spullen pakken en een vakantie boeken.

Afgelopen zaterdag wonnen de Saints uit New Orleans volgens verwachting in een shoot-out van de Detroit Lions: 45-28. De Lions, lange tijd een door de Ford familie rampzalig slecht geleide organisatie in de NFL,  zijn weer helemaal op de weg terug met een ambitieuze  hoofdcoach Jim Schwartz, met voormalige nummer één in de draft, quarterback Matthew Stafford en de fantastische wide receiver Calvin “Megatron” Johnson. Mogelijk dat ze zich volgend jaar verder kunnen verbeteren, dit jaar waren de Saints van quarterback Drew Brees in hun eigen Superdome nog te goed, hoewel het verschil minder groot was dan de uitslag deed vermoeden.

De thuisoverwinningen van de New York Giants, geleid door quarterback Eli Manning – de broer van Peyton, op de Atlanta Falcons was niet echt een grote verrassing te noemen. Wel dat de Falcons in offensief opzicht geen enkele vuist konden maken: de enige score kwam voort uit een safety: een score van 2 punten die het vloeren van Manning in zijn eigen endzone opleverde. De Giants wonnen met 24-2. Zaterdag had eerder al het door blessures geteisterde Houston Texans vrij gemakkelijk gewonnen van de Cincinnati Bengals: 31-10. Dat ze aangewezen waren op hun derde quarterback uit hun selectie, T.J. Yates,   bleek geen grote handicap. Met name dankzij de 2 touchdowns van hun running back Arian Foster en goed defensief werk konden ze de Bengals met hun rookie quarterback Andy Dalton die drie interceptions (onderscheppingen door de verdedigers van de Texans) gooide vrij gemakkelijk de baas blijven.

De grote verrassing van het weekend was de winst van 29-23 na extra speeltijd van de Denver Broncos op de Pittsburgh Steelers. Kenners als Kurt Warner en Steve Mariucci waren het er op NFL-Network in de voorbeschouwingen unaniem over eens dat de Steelers zich makkelijk zouden plaatsen voor de divisional playoffs. Voorzichtig werd al uitgekeken naar een treffen volgende week met de New England Patriots van Tom Brady. De beste defensie van de league had niets te vrezen van Tim Tebow. En ook bookmakers als Unibet plaatsten royale odds van tussen de 3.5 en 4 op winst van de Broncos – kortom een zege van de Broncos was zeer, zeer onwaarschijnlijk. En toch gebeurde het. De jonge, controversiele quarterback van de Broncos, Tim Tebow, speelde een fantastische wedstrijd en wist in het tweede kwart de verdediging van de Steelers te slopen met een aantal diepe, scherp geplaatste passes die de Broncos 20 punten opleverde. De Steelers wankelden in het met 70 duizend fans volgepakte, kolkende Mile High Stadium in Denver. Wankelen deed Steelers’ quarterback Ben Roethlisberger letterlijk, als gevolg van een enkele weken geleden opgelopen, zeer zware enkelverstuiking die hem het lopen vrijwel onmogelijk maakte. Elk ander schepsel zou zijn blessure eerst laten genezen, zo niet Big Ben, zoals hij ook wel bekend staat. Als een veredeld standbeeld stond hij in de pocket, maar ondanks zijn gebrek aan mobiliteit bracht hij de Steelers terug tot 23-23 aan het einde van de reguliere tijd. Er had nog meer ingezeten als de Steelers op het laatste play niet een zeer gunstige fieldgoal-positie hadden verkwanseld. In overtime was het direct bij het eerste balcontact van de Broncos afgelopen. De diepe pass van Tebow op zijn receiver Thomas leverde een touchdown en de winst op. De Broncos zullen volgende week naar Boston reizen voor een match met topfavoriet New England Patriots.

Het is over voor de Steelers (foto AP)

Een geweldig succes dus voor Tim Tebow, die ondanks zijn leeftijd inmiddels een waar fenomeen is. Iedereen kent hem in Amerika en heeft er op zijn minst een mening over. Hij is nog een jonge speler (24), die in college waanzinnig succesvol was en vooral een ongekende populariteit bezat. Hij is homeschooled en zeer religieus. Zo kan hij vaak geknield en mediterend voor het begin van een wedstrijd of na het scoren van een touchdown op het veld aangetroffen worden. Vorig jaar maakte hij de overstap naar de profs in de NFL en sinds kort is hij de startende quarterback van de Broncos. Hij is nog steeds razend populair bij de fans, maar de kenners pruimen hem niet. Die zien ondanks het succes nog steeds niks in hem. Hij gooit de bal niet goed, hij is niet nauwkeurig, hij is voorspelbaar, hij kan niet in standaard NFL-systemen functioneren etc. etc.  Kortom er deugt van alles niet aan hem. Ondanks drie bar slechte wedstrijden aan het einde van het seizoen waarin hij werkelijk dramatisch speelde en er verloren werd van non-playoff teams als de Bills en de Chiefs, leidde hij zijn team uiteindelijk toch maar mooi naar de playoffs, en tot ieders verbazing thuis naar winst op de Pittsburgh Steelers.

Ik verwacht niet dat hij tegen de Patriots potten zal kunnen breken. Hoewel je het met Tebow nooit weet. Hij is een echte winner, en daarmee identificeren Amerikanen zich graag zoals bekend.  Ik ga er volgende week zaternacht in ieder geval eens goed voor zitten om de wedstrijd in superieure beeldkwaliteit (via de NFL-pass – kost een paar duiten, maar is het waard) live op mijn pc te bekijken.

Een dag later kunnen we voor het eerst in de playoffs de topfavorieten aan het werk zien. Titelverdedigers Green Bay Packers spelen dan thuis op hun ijzige Lambeau Field tegen de onvoorspelbare New York Giants van Eli Manning.  Green Bay heeft dit jaar gedomineerd met een seizoensrecord van 15-1 (alleen verloren van Kansas City!) en bezitten in de coole quarterback Aaron Rodgers de beste speler van de NFL. Omdat ze hun twee volgende playoff matches in eigen huis mogen afwerken, en dat is een heel groot voordeel in football met het fanatisme van het thuispubliek, maken ze ook dit jaar een uitstekende kans op prolongatie van het winnen van de Superbowl. Maar het kan ook zomaar anders lopen: in de afgelopen jaren is het diverse malen voorgekomen dat ploegen via de omweg van de Wildcards de Superbowl hebben veroverd: de Steelers deden het in 2006 en de Packers in 2011. In dat licht bezien kan het zomaar gebeuren dat teams als de New Orleans Saints (die steeds sterker worden) of de Giants voor een verrassinkje gaan zorgen. We zullen het zien. Ik zal de matches op voet gaan volgen.

Wandeling door Rotterdam

Ellenlang in de rij voor een vette oliebol

Het weinig creatieve kuddediergedrag van veel Nederlanders blijf ik verbijsterend vinden. Zo rond de jaarwisseling ontwaarde ik vanuit de Heemraadssingel, die toch mooie oude statige laan in Rotterdam-West, dit ontsierende, zotte tafereel. Een enorme stoet van wachtenden bij de gebakkraam van meesteroliebollenbakker Richard Visser. Ik telde minstens 100 mensen in een rij die zich met een bochtje naar rechts tot in de burgemeester Meineszlaan uitstrekte.  Men stond daar om warme, gefrituurde deegballen te kopen waarvan varkens zelfs nog uitslag zouden krijgen (heeft John Updike eens gezegd over onze traditionele oudejaars lekkernij) en die na verorbering urenlang als zware betonblokken op de bodem van je maag blijven liggen.  Voor dat soort culinaire hoogstandjes ga je natuurlijk in de rij staan.  Zeker als in de krant heeft gestaan dat deze kraam de aller-allerbeste van het hele land is, want dan is het waar en sluiten we als als laatste doodgemoedereerd aan.  Meesterbakker Richard Visser lacht zich in de tussentijd suf en gelijk heeft ie: in een paar dagen verdient hij zoveel geld dat hij de rest van het jaar vakantie vierend in Spanje door kan brengen.

Nadat ik dit jaarlijks terugkerende merkwaardige verschijnsel op me had laten inwerken en me weer zeer gelukkig had geprezen dat ik niet zelf in die rij hoefde plaats te nemen (een heerlijk heimelijk genoegen), wandelde ik verder en kwam wat  later uit bij de Maastunnel voor fietsers en voetgangers. Binnen is daar aan de wand terzijde van de oeroude en superdegelijke (Duitse) diepe roltrappen sinds kort een historische fotocollage aangebracht. Erg fascinerend materiaal met foto’s uit de zestig jaar geschiedenis van de tunnel die je verbeelding werkelijk tot leven, en je als het ware terug in de tijd brengen. Zo zie je de bouw van de tunnel, schaftende arbeiders die je meewarig aankijken, formeel geklede fietsers uit de vijftiger jaren op weg naar hun werk en zo geleidelijk helemaal door naar het heden, dat symbolisch in kleur is weergegeven.

Maastunnel

Ik moet zeggen dat Rotterdam er voor heeft gezorgd dat de tunnel weer een veilige plaats is geworden met passende bewaking, met goed onderhoud en met een prettig gevoel voor details dat de oplettende en geïnteresseerde reiziger niet zal ontgaan. Voor het eerst dat ik in Rotterdam woon, maakte ik gebruik van de aparte voetgangerstunnel, een verdieping onder de fietserstunnel. Daar heb je echt het gevoel dat de tijd is stil blijven staan en lijkt het net alsof je tunnel zoals die in 1942 was weer binnenloopt, zo eenvoudig en basic met die onafgewerkte vloer en de simpele witte tegeltjes aan de muur. Maar wel leuk!

Aan het einde van de voetgangerstunnel - zuidkant

Tussen Maashaven en Rijnhaven is gehuisvest sexshop Helen. Met één L. Zie je niet zo vaak. Meestal met twee L-en. Evenmin als in de gefrituurde vetbonken van onze meesterbakker Richard had ik werkelijk geen enkele belangstelling in de waren van deze sexwinkel (zijn er echt mensen die kicken op dat soort fetish-dingen uit de etalage? Ik kan het me haast niet voorstellen). Maar de naam Helen brengt me altijd mijn vorige afdelingschef terug in herinnering. En dat is geen pretje. Zelden heb ik zo’n nare humorloze, dominant optredende persoon meegemaakt. Een wijf, en nog een pot ook natuurlijk. Kwam ze om negen uur ‘s-ochtends op hoge poten op je af en begon ze je toe te blaffen dat je direct moest beginnen met het bellen van klanten. Wijf flikker toch op. Bemoei je met je eigen zaken en hou je bek als je er geen verstand van hebt. Vertelde ik haar in mijn eigen woorden, waarop de rapen helemaar gaar waren. Als een kleuterjuf behandelde ze een groep volwassen mannen en vrouwen. Stond er opeens een doos kopieerpapier zomaar op de grond, midden op de afdeling. Niet in de kast! Wie had het in zijn hoofd gehaald, het kantoor, die fascinerende wereld van debiteuren en crediteuren, was te klein! Blijdschap en opluchting overspoelde mij toen ze ons, na ons enkele jaren geterroriseerd te hebben, mededeelde dat ze onze afdeling ging verlaten en aan een nieuwe uitdaging toe was. Nou, wij ook hoor, Helen, met één L.  Blij dat je oprotte.  Het lijkt me trouwens wel een winkeltje voor haar, deze sexshop om een passende meesteres-outfit te zoeken voor de Gayparade waar ze elk jaar van de partij was. En misschien verkopen ze ook wel spannende dildo’s waarmee ze haar vriendin naakt in bed kan bevredigen. Zou echt iets voor Helen zijn.

Sexshop Helen bij de Rijnhaven

Op de Erasmusbrug heb je mooi zicht op Rotterdams zorgvuldig gecultiveerde architectonische highlights. Tegenover de originele constructie van de Toren op Zuid (het nerveus knipperende KPN-gebouw) dat door een diagonale pijler zowel doorkliefd als ondersteund lijkt te worden, staat sinds kort het hoogste gebouw van Rotterdam, als je de Space Tower op de Euromast niet meerkent: de Maastoren met zijn 162 meter. De receptioniste van dit gebouw meldde mij bekakt dat er géén panorama-faciliteiten aanwezig waren en zij mijn verzoek om ons met de lift toe te laten tot de bovenste verdieping om te kunnen genieten van het ongetwijfeld verpletterende uitzicht, niet kon honoreren. Ik vind het maar suf: lekker snoeven en pronken met de titel hoogste gebouw van Rotterdam, of zelfs van de Benelux en dan niet denken aan een  geïnteresseerd publiek. Dat is in echte wereldsteden toch wel anders. Zo was ik laatst in Osaka, in de Rinku Gate Tower Building, met 256 meterook heel wat hoger dat dit duffe Maasgebouw,  en daar was wel degelijk een prachtig panorama met fabuleus uitzicht ingericht voor bezoekers. Genoten met volle teugen. Over Japan later overigens meer.

Maasgebouw vanaf Erasmusbrug

Op de Kop van Zuid voor het Entrepot-gebouw is een standbeeld verrezen ter nagedachtenis aan de bekende Rotterdamse zakenman Lodewijk Pincoff. Lang heeft hij bekend gestaan als één van de grootste 19e eeuwse fraudeurs. Toen zijn imperium implodeerde en hij een miljoenenschuld achterliet vluchtte hij weg uit Nederland om te ontkomen aan een lange gevagenisstraf. Later schijnt hij deels gerehabiliteerd te zijn. Las ik ergens, weet er het fijne niet van, zal me er eens in verdiepen. Er is zelfs een roman over zijn leven geschreven. Ben wel benieuwd hoe dat kan, een megafraudeur à la Bernard Madoff die postuum zoveel lof krijgt toegezwaaid, dat er straten en gebouwen naar hem genoemd zijn. Dat soort gedachten heb ik ook als ik dat grote beeld zie van de Russische Tsaar Peter de Grote aan de Westerkade, waar hem zo’n prachtig uitzicht over de Nieuwe Maas is vergund. Staat er over honderd jaar op die plaats misschien een beeld van Saddam Hoessein, ook zo’n dictator met het bloed van tienduizenden onschuldige mensen aan zijn handen?

Beeld Pincoff